Przyszedł czas wspomnieć o kolejnej książce z naszego rodzimego rynku wydawniczrgo dotyczącej strzelectwa czarnoprochowego, w tym przypadku broni historycznej. Ta książka nosi tytuł "MUSZKIETY, ARKEBUZY, karabiny".
Książka ma format A4 i 205 stron. Wydana jest na wysokiej jakości papierze kredowym i twardej oprawie. Zawiera mnóstwo kolorowych wysokiej jakości zdjęć. Mówiąc krótko cieszy oko.
Składa się ona w zasadzie z dwóch zasadniczych części. Pierwszą jest "Zarys rozwoju długiej ręcznej broni palnej" a drugą "Album-katalog".
Skałkowe odprzodowe granatniki:
Czy arkebuz z osadą dla prawo ręcznych ale lewoocznych:
Jak już wspominałem była to pierwsza książka typowo o broni czarnoprochowej jaką zakupiłem. Była ona wówczas reklamowana jako książka dla wszystkich strzelców czarnoprochowych - nowej dziedziny strzelectwa intensywnie się rozwijającej po zmianie przepisów. Ja jednak po zakupie byłem jej treścią strasznie rozczarowany...
Dla kogo jest ta książka?
Jak podają autorzy dla "Znawców broni, muzealników i tych którzy kochają piękne przedmioty". Trudno się z tym nie zgodzić...
Z pewnością nie jest to książka dla początkujących. Nie dowiemy się z niej jak załadować Remingtona czy wyczyścić Hawkena. Dla takich ludzi są podręczniki w rodzaju książki Grzegorza Nowaka czy Rufusa. Poza tym początkujący patrząc na starannie zdobioną inkrustacjami i złoceniami Cieszynkę czy ekspres cara trzymając w ręku pistolet skałkowy Yukar-a może doznać dysonansu poznawczego skutkującego załamaniem nerwowym!
Z pewnością nie jest to więc pierwsza książka po jaką powinien sięgnąć człowiek rozpoczynający przygodę z czarnym prochem.
Dla kogo więc?
Dla ludzi którzy załapali już czarnoprochowego bakcyla i wiedzą że to hobby jest dla nich. Chcą zdobywać nową wiedzę, zobaczyć coś więcej niż setny film na YT o tym jak rozebrać Remingtona. Dla tych co chcą wyrwać się mentalnie poza świat tandetnych replik i zobaczyć jak naprawdę wyglądała dawna broń palna i jak bardzo różniła się od współczesnych replik. Zobaczyć rzadkie i nietuzinkowe konstrukcje których replik nikt niestety nie produkuje. Jak złożone i ciekawe były to konstrukcje.
Reszta to logiczne rozumowanie, dzis po latach kiedy wbrew twierdzenieom tez tu wielu "expertuff" ja wciaż zyje, oczy ani głowy ani rąk mi nie urwało a jednostki broni ktore posiadałem i posiadam są wciaz w pełni sprawne u mnie czy u kogos już, móge bez fałszywej skromnosci stwierdzic ze sam bym napisał ksiazeczke pt. " Wspołczesne strzelectwo rozdzielnego ładowania" i było by tam zawarte wiele cennych informacji o ktorych nie sniło sie produkujacym dzis ksiazki pisrzom cp.